Friday, January 26, 2007

Que pensades das opinións deste profesor?

Onte estivo en Ferrol, Jordi Adell (na foto), profesor da Universidade Jaume I de Castellón. Aquí dexio a entrevista que aparece en La Voz de Galicia e que toca de cheo na historia na que andamos metidos nesta asignatura. Non sei o que opinaredes cando rematedes de ler esta noticia, pero eu coincido en todolos puntos que toca este profesor, no anacronismo no que está o actual modo de ensinaza, na que os alumnos aburrense nas aulas. Lede e si queredes, opinade

El profesor Jordi Adell, que ayer visitó Galicia invitado por el Centro de Formación e Recursos do Profesoradode Ferrol, asegura que «entre los alumnos y la escuela cada vez hay un desacoplamiento mayor». Autor de títulos como Redes y educación , sostiene que las tecnologías cambian «más rápidamente que las ideas y las personas». Y afirma que «cuando los niños no hablan de nuevas tecnologías, porque la sociedad de la información para ellos es una realidad, y no algo nuevo, los métodos didácticos hay que cambiarlos ya».

-Cambiarlos… ¿cómo?

-Hay que adecuarlos al ritmo al que los alumnos viven. Ciertamente, el maestro no es un videojuego, pero es imprescindible adaptar la escuela a lo que la sociedad del conocimiento requiere. El trabajo escolar tiene que ser más estimulante. Ya no llega con enseñar a leer, a escribir, a contar… A día de hoy, el de los niños es fundamentalmente un mundo audiovisual ¿No habría que enseñar también, por ejemplo, a producir vídeos?

-Y a segregar la información de lo que no lo es, ¿no?

-Sí, por supuesto. Pero mire, para eso, lo primero que hay que hacer es acabar con los programas televisivos del corazón en horario infantil. Porque la televisión esconde sus trucos, no muestra su gramática, oculta sus cartas. Y eso habría que regularlo, poner un marco. Porque en Internet sí tenemos filtros para los contenidos, existen recursos para evitar que los niños accedan a determinadas cosas. ¡Mientras en la tele, en cambio…! Por eso digo que los niños no deben tener nunca el ordenador en su cuarto, pero tampoco el televisor.

-Usted dice: «La mayor parte de las experiencias de los mayores a los niños ya no les sirven». ¿Cuál es hoy el mayor reto educativo?

-Formar a los alumnos para seguir aprendiendo siempre. Y para ser ciudadanos críticos. Prepararlos para un futuro que no sabemos cómo será. Eso ya es más importante que los contenidos. Pero para lograrlo, la escuela tiene que empezar a hablar el lenguaje de los niños.

Posted by vanem at 14:17:12 | Permalink | No Comments »

Unha idea solidaria relacionada coas novas tecnoloxías

Durante as navidades o meu pai mercou un ordenador portátil que lle valeu máis de mil euros (agora xa vale douscentos menos, cousas da fluctuación dos mercados). Durante as vacacións lin en numerosos sitios a noticia do ordenador portátil dos cen euros, pero sinceramente, co ocupada que estaba, non lle puiden prestar moita atención. Pero no xornal de onte, na eidición de “Ciberpais” aparecía un artigo no que se explicaba ese método e pareime a lelo para saber exactamente de que iba.
O novo ordenador, destinado nun primeiro momento para o seu uso nos países menos desenvolvidos, parte da idea de mellorar a educación no mundo a través deste aparato, chamado XO, onde a nova tecnoloxía xoga un papel fundamental. Esta iniciativa enmárcase nun proxecto chamado OLPOC (One Laptop per Child). Nun principio, o seu uso vai a ser para unha serie de países que reúnen as condicións que citaba ao principio. Destacamos a Ruanda, Brasil ou Tailandia. A idea do seu creador, Michail Bletsas (na foto) e conseguir afianzar o seu proxecto nestes países e despois “exportar” a idea cara os países máis desenvolvidos.Está claro que no trasfondo da noticia hai unha importante razón comercial, pero polo menos é una forma de achegar a nova tecnoloxía cara os países con menos recursos.

 

Posted by vanem at 12:10:40 | Permalink | No Comments »