Por segunda vez falamos de Second Life
Tómome un respiro no axtreado día, que xa non comenzou ben pola mañán. Por primeira vez dende o inicio do curso, quedei durmida e chegeui un pouco tarde a primeira clase do día. Ademais vaia mañán para coller o coche; entre o que chovía, a pouca claridade e as placas de xeo que había na carretera como para apurar…
Levo un anaco en internet baixando fotos de animais en perigo de extinción para acabar mañan coa webquest. A ver como nos queda porque traballo estanos dando un pouco. Volvo a dicir que o programa, pese a ser sinxelo estame resultando bastante complicado.
Xa escribín noutra entrada sobre o xogo virtual de Second Life, onde hai millóns de persoas enganchadas a esa diversión. Podeste crear unha identidade propia e desenvolver o tipo de vida que queres ou podes facer, que non é o mesmo. A foto e do Centro Galego, o primeiro que se crea no mundo virtual, porque si chegamos a Lúa con Zapato Veloz, como non íamos a chegar a ter un centro no mundo virtual?. Creouno un periodista de La Voz de Galicia, Nacho Mirás, o que escribe sobre as noticias máis sorprendentes. No verán, para que vos fagades unha idea percorriu Galicia na mítica vespa que aparece nese debuxo, de festa en festa e de romaría en romaría. Agora pregunto, este xogo podería ter validez, adaptado, a escola? Que conteste o que queira que eu vou a seguir estudiando
