Thursday, December 14, 2006

O software libre

Levo unha semana, que como se di pola zona onde vivo, non fago pe. O retorno ás prácticas, despois de cinco días de relativo descanso, foi como o jet-lag que afecta aos que cruzan o charco. Nestes catro días que levo sen entrar no blog, ademais de estar no colexio coa miña titora, estiven mirando os documentos do centro para preparar a miña memoria final. Que si PEc por aquí, programación por alá e unha chea de documentos que fixeron que nestes días nin tempo tivese para poñerme para traballar co blog.

En vísperas do fin de semán, repasei os artigos dos periódicos destes días, comezando polo do domingo, que rematei fai nada. E chamame a atención a noticia que saía o día 12 de decembro. Poño primeiro o titular do diario El Pais:

El Pleno del Congreso de los Diputados ha aprobado una proposición no de ley del Grupo Socialista, transaccionada por varios grupos (PP, IU-ICV, ERC y BNG), por la que se insta al Gobierno a promover el software libre tanto entre los ciudadanos como en las compras de la propia Administración. La proposición no de ley fue aprobada por práctica unanimidad, con 299 votos a favor, una abstención y un voto en contra, achacables a errores de dos diputados.

La proposición, presentada por el grupo socialista, subraya la necesidad de establecer políticas que favorezcan en España la industria y el desarrollo de software libre y de código abierto en España para, según consta en su texto, dar respuesta a necesidades que en la actualidad sólo se pueden resolver con el llamado “software propietario”.

En la defensa de la iniciativa, la diputada del PSOE Lourdes Muñoz destacó los avances que ya se han producido en esta materia y defendió las ventajas para el uso de las lenguas minoritarias en este tipo de software. Se debe fomentar la “libertad de opción” de los ciudadanos, y que en las compras de software por parte de la Administración se tomen en cuenta criterios de “idoneidad, seguridad, interoperatividad tecnológica, racionalidad técnica y tecnológica”. El objetivo, dijo Muñoz, es que “la industria no nos lleve”.

Agora poño o que saía no diario El Mundo:

Controversia en la Red por la iniciativa del Congreso sobre el ’software’ libre

La proposición no de ley que insta al Gobierno a que ‘impulse’ el ’software’ libre en la Administración ha generado algunas protestas entre la comunidad internauta, y algunos consideran la medida insuficiente.

Además, quienes la critican sostienen que el texto aprobado supone, en última instancia, un calco de lo que propone la Iniciativa para la Elección del Software, un lobby de la industria del ’software’ (encabezada por Microsoft) y que busca la “elección del ’software por sus méritos, no por preferencias categóricas”, así como priorizar la protección de la propiedad intelectual del mismo.

Por su parte, el consultor de medios y ‘blogger’ Juan Varela explica en su blog Periodistas 21 que la iniciativa es “engañosa” y además no valora el ’software’ “bajo ninguno de los tipos de licencia abierta”.

Sostiene que el texto carece de concreción y se limita a “introducir el criterio de que en todo concurso público o compra de aplicaciones o desarrollos a medida por parte de la Administración Pública se deben evaluar tanto las soluciones de software libre como las de software propietario, en caso de existir, bajo los criterios de coste, funcionalidad, seguridad e interoperabilidad, evitando recomendaciones o preferencias sólo en función del tipo de licencia de la solución”.

Bueno, non son os titulares exactamente, senón as primeiras liñas da noticia. Como vemos, segundo un medio, é una maravilla, según outro é un enganabobos; alguén me pode explicar con que opción me podo quedar? Iso sí, teño entendido que hai comunidades que usan ese sistema de software libre, creo que en Extremadura. Non sei exactamente de que vai a historia, pero penso que ten certas vantaxes e polo menos é maís barato…

Posted by vanem at 20:04:34 | Permalink | No Comments »

Sunday, December 10, 2006

Mañán a traballar

Hoxe celebrase en todo o mundo o Día dos Dereitos Humanos centrándose os actos do día de hoxe na pobreza. Realmente, hoxe en día, nótanse cada vez máis as diferencias entre as zona desenvolvidas e as zonas subdesenvolvidas. Nunha entrada anterior do meu blog, poñía un mapa do mundo, onde en relación coa iluminación, quedaba patente a diferencia entre o Primeiro Mundo e o resto do planeta. Mentres a xente por aquí anda a mercar todo tipo de artiluxios e regalos (as colas para mercar as consolas son de xulgado de garda), e onde o gasto medio de cada familia para este Nadal vai a andar preto dos mil euros, noutras partes do mundo hai xente que se morre de fame, literalmente falando. O señor que temos na foto é Muhamad Yunus, coñecido por ser o fundador do banco dos pobres (Grammen Bank), onde a través de microcréditos permite que unha parte da poboación poida sair adiante co seu traballo. Hoxe pola mañán entregaronlle o Premio Nobel da Paz en Oslo. Unha voz dentro dos pobres para que oiamos os dos países máis ricos. Deberían de tomar nota os grandes bancos europeos, que cada vez están afogando máis a xente.

Falando das novas tecnoloxías, estos días estou recibindo moitas mensaxes no meu correo acerca das compras en internet, de promocións de telefoní móbil,… Particularmente, nunca merquei nada por internet e, tal é como están as cousas non penso facelo en moito tempo. Que si seguridade, que si non hai problema, que o que queiran, pero a min de momento non me da a seguridade necesaria unha compra a través de internet. A outra cousa, e o chiste de Forges é boísimo, refirese o da telefonía móvil. Outro timo ou outro comecartos; antes de nada teño que dicir que eu teño móvil pero non de contrato; recargo o meu teléfono cando quero e punto. Pero teño amigas que o teñen de contrato e que cando se quixeron cambiar, casi teñen que facer unha oposición para darse de baixa. Si o de internet ten a xente coa mosca detrás da orella, o dos móbiles outro tanto. Un dos erros das novas tecnoloxías, a famosa letra pequena …

Posted by vanem at 16:11:58 | Permalink | Comments (1) »

Saturday, December 9, 2006

Unha película que non deixa indiferente a ninguén

Cansada xa de tanto estudiar e de tanto andar mirando webquests, pola noite decidin ir ao cine. Non había moito na cartelera (problemas de vivir nunha pequena vila) e optei por ir a ver esta película. Antes de comentar nada dela, dicir que o que me chocou foi ver a moitos nenos pequenos, de entre doce e catorce anos. A película poñía que era para maiores de 13 anos, pero dende o meu punto de vista, boa parte das escenas e dos comentarios son para maiores de 18 anos.

A película é unha barbaridade, un sinfín de situacións violentas, pero nalgúns casos reais. Os xudeus, os árabes, os gays, as mulleres son criticados e insultados dun xeito que choca moito coa mentalidade americana. Por certo a película é financiada polos estudios da Fox e foi precisamente nos EE.UU. onde recibiu as maís furibundas críticas. Quizáis os únicos grupos que non son cuestionados na película son os negros e as prostitutas, o resto é para vela. A escena que ten cos universitarios bebendo como cosacos unha supercaravana ou na que está nun acto relixioso son moi boas. A comunidade xudía, o colectivo gai, certas congregacións relixiosas, as irmandades universitarias e un cento de asociacións pediron que a película nos se exhibise. Pero os cartos son os cartos e a película, que custou 18 millóns de dolares, xa vai polos cen en canto a recadación.

Si nos Estados Unidos, recibiu duras críticas, quedábame a duda de que era o que opinaban en Kazajistán, lugar de inicio e fin da película. Bueno, pois o seu presidente, unha recente visita a Londres, dixo que era unha forma de publicidade, non boa, pero que polo menos a xente sabería onde quedaba o seu país.

Poño a sinopsis da película, por si alguén se anima a ir a vela e si fai un comentario sobre a mesma:

Sacha Baron Cohen, el peculiar protagonista de “Ali G anda suelto”, lleva su popular personaje de reportero de Kazakistán llamado Borat a la gran pantalla. El periodista Kazajo debe viajar a Estados Unidos por orden de su gobierno. Allí deberá filmar un documental pedagógico, que recoja lo mejor de la gran potencia para que, de regreso a la “gloriosa nación Kazaja”, el país aproveche sus enseñanzas. Pero el trabajo no será tan fácil como parece… (FILMAFFINITY)
—————————————-
Con formato de falso documental, “Borat” ha sido aclamada en Estados Unidos, por gran parte de la crítica, como una película divertidísima, una ingeniosa sátira que en su aparente sencillez -básicamente un tipo detestable que hace preguntas a la gente mientras viaja por el país- resulta al mismo tiempo ácida, irreverente, inteligente y políticamente incorrecta como pocas comedias de los últimos tiempos. Además ha obtenido un sorprendente éxito de taquilla, ocupando durantes sus dos primeras semanas el puesto nº1 en el Box Office.

Posted by vanem at 12:16:47 | Permalink | No Comments »

Friday, December 8, 2006

Maís de ríos desbordados

Sigo a voltas co do tempo; fai uns minutos que saín a sacar unhas fotos sobre os ríos que pasan preto da miña casa.Hoxe alonxeime un pouco e fun á parroquia de Bertoa, por onde pasa o Anllóns. Preto do seu camposanto, o río ía totalmete desbordado. Esta foto é a dunha árbore que está na beira do río. Mellor dito, estaba na beira, agora esta no cauce do río.

Esta foto é do río Bardoso; pasa a poucos metros da miña casa; o que máis me impactou foi a forza que leva a auga; non sei si se nota ben na foto, pero estando alí, entre o ruido da auga, o vento e a forza que leva a corrente, asustaba un pouco.

Posted by vanem at 16:43:27 | Permalink | Comments (1) »

Volvo coa wii no medio do temporal

Entre chubasco e chubasco e granizada e granizada, volvo a entrar no meu partícular caderno de bitácora. Chamame moito a atención estes días todo o relacionado coas videoconsolas e concretamente o da wii. Falando hoxe coa filla dun amigo, que ten oito anos, xa lle dixo aos seus pais que a quería para regalo de Reis. Cando a rapaza se foi a xogar e falando eu cos pais, éstes xa foron a pedila e sorpresa, non a teñen. Máis sorpresa, comezase a vender mañán e as primeiras unidades xa están encargadas. E a coña é que o xogo vale 249 euros e os xogos non son nada baratos tampouco. Teño que dicir que a min todo este mundo das videoconsolas e demais nin me vai nin me ben, pero que me parece que está un pouco descontrolado, ¿non?

Onte poñía a historia do blog do Hospital da Virxen da Xunqueira, onde os enfermeiros metíanse cos doutores, éstes co director…, que se poñían a parir, a través de internet, pero sen dar nomes reais, senón con apodos. Pois a páxina deixou de existir, morreu (queda mal esta palabra falando dun hospital), co cal se intentades acceder a ela, mala sorte, xa desapareceu. Esperemos que arranxaran os seus problemas.

Onte pola noite cando acababa co traballo da diversidade e vendo o temporal que facía, puxenme a mirar outros blogs e atopei un dun profesor canario de onde saquei a noticia de que podías facer unha páxina de inicio personal, a través do programa protopage, que podedes atopar en www.protopage.com. Eu xa a fixen e aínda que ao principio non me enteraba de nada, cando rematei, aínda non me quedara mal de todo.

Posted by vanem at 15:17:47 | Permalink | No Comments »

Thursday, December 7, 2006

No descanso dos traballos

Outro día maís a voltas con todolos traballos que teño que facer para o primeiro trimestre. Hoxe, é un día extraño por estar metido entre os dous días festivos, aínda que para os do gremio da educación este día aparecera marcado coma o “Día da ensinanza”, co cal a partires deste ano tres festivos seguidos, xusto antes das vacacións do Nadal. ¿Que pensarán os pais?

Hoxe, mentres me tomo un pouco de descanso co traballo que estou facendo de atención a diversidade, vou a recomendar dúas páxinas web, que teñen que ver con estas datas de festa e, en certa medida de descanso. Agora o de internet facilitanos moito ese problema de ter que escribir postais e postais de felicitacións. Si queredes ser orixinais, ide a www.geogreeting.com, onde podedes mandar unha postal de felicitación onde as letras están formadas por edificios reais (case todos nos EE.UU);por exemplo, se temos unha amiga que se chame Amparo, este sería o resultado. Probade si queredes.

 
Para ver anuncios orixinais, pequenas películas en vinte segundos, recomendo esta outra páxina, www.veryfunnyads.com,
en inglés pero con spots realamente sorprendentes.
Bueno, tras este pequeno descanso, a seguir traballando.
 
Posted by vanem at 15:02:44 | Permalink | No Comments »

Wednesday, December 6, 2006

Unha de ríos e de caudais

As continuas choivas que se están a rexistrar en Galicia tamén se deixan sentir na zona na que eu vivo. Os ríos que pasan preto da miña casa levan varios días cun caudal descoñecido nos últimos anos, polo que dín as persoas maís vellas do lugar. Non se aprecia moi ben na fotografía, pero ata fan pequenos rápidos. Xa sei que a noticia non ten moito que ver coas TIC, pero esta semana estiven vendo os blogs das inundacións de Vilagarcía e aproveito para que a xente vexa o que sucede na miña zona.

Normalmente, a anchura do río Bardoso, que é o que aparece nas fotos, non supera o metro. Agora mesmo pode estar por riba dos tres metros. Para os que non o saiban, que supoño que será a maioría da xente, o Bardoso é un dos afluentes do Anllóns, cauce que vertebra a toda a comarca de Bergantiños.

Posted by vanem at 17:24:46 | Permalink | No Comments »

Unha ponte onde non son unha das seis millóns de persoas que se van de vacacións

 Xa o dicía onte ou antonte, de ponte para descansar ía a ter moi pouco por non dicir casi nada. Agora aparquei un pouco a da webquest, ata que poida quedar cos outros dous compañeiros, e estou co traballo de atención a diversidade. Un pouco de lío teño na cabeza; ¿qué podemos entender por diversidade? ¿Incluimos a inmigrantes, a alumnos/as con problemas de audición, con certo retraso, aos superdotados…? Falando coas dúas orientadoras que temos no centro onde fago as prácticas, elas centran o seu traballo cos alumnos que teñen certas dificultades para a aprendizaxe, que lles costa asimilar conceptos e ideas cos seus compañeiros asimilan ben. Con ese alumnos traballan en lugares especiais, sempre de xeito individual, como creo que se fai en casi en todolos sitios. Pensaba que era o xeito máis normal, pero onte pola noite lendo a libro de  Teresa Huguet Comelles, “Aprender juntos en el aula” (Editorial Grao, 2006), resulta que di que no centro onde ela traballa, nas aulas onde hai nenos con esos transtornos, están a profesora e a orientadora, que non se busca un lugar diferente, que se quere a integración do alumno/a co resto dos compañeiros. Unha iniciativa interesante que creo que favorece maís a integración do alumno. Recomendo a lectura do libro, que me parece bastante interesante dende a perspectiva da atención a diversidade.

Alonxado xa do mundo das ideas, comento un par de noticias máis do mundo real, e que supoño que recibirán opinións para todolos gustos. Canto menos simpática a que aparece na edición dixital de “La Voz de Galicia”, co seguinte titular:

Médicos y enfermeros del hospital de Cee se desahogan en un blog

Como podemos ver os blogs tamén sirven para “poñer a caldo” problemas no traballo; neste caso os profesionais do hospital de Cee, que usaron un blog para poñer en coñecemento de todos os que o queiran ler, os seus problemas profesionais. A páxina é esta,www.persoalhvx.blogspot.com  pero eu nas veces que tratei de entrar, nada de nada. Probade vos si queredes. A noticia está neste enlace, http://www.lavozdegalicia.es/se_tecnologia/noticia.jsp?CAT=39072&TEXTO=100000112873.

Paa os amantes dos xogos e das videoconsolas, o sábado chega a que está chamada a ser a raíña dese mundo dos xogos. Chámase a Wii e fabricaa Nintendo. Polo que di todo o mundo, non é o típpico videoxogo de estar sentado e quieto, senón que obriga a movementos e, según comentario, ata se suda. Podedes ler a noticia na seguinte páxina http://www.elmundo.es/suplementos/ariadna/2006/305/1164986462.html 

 

Posted by vanem at 16:33:12 | Permalink | Comments (1) »

Monday, December 4, 2006

Unha semana corta

A piques de rematar o mapa conceptual sobre a webquest, poñome a darlle un pouco as teclas do ordenador nunha semana curta, que non está de máis descansar uns cantos días. Aínda que descansar, descansar non creo que descanse moito porque con tantos traballos, recopliar información e demais historias non sei si terei moito tempo para descansar.

Como xa vichedes, cada pouco tempo leo os xornais e sempre aparecen noticias que teñen que ver coas TIC e realmente a veces quedo sorprendida de certas cousas. Por exemplo, hoxe estiven vendo algúns blogs das noticias das inundacións de Vilagarcía e quedaba abraiada con algunhas fotos, moito mellores cas dos xornais e con testimonios en tempo real sobre o que, desgraciadamente, aconteceu na vila arousana. Aproveito para poñer a foto do “culpabel” de todo este fenómeno, poderíamos dicir social, e do que aínda non se coñece o seu alcance. Trátase de Evan Williams, fundador de Blogger e que é un dos novos ricos xovenes gracias a internet. Creo que era o mes pasado onde xa poñía unha foto doutro rapaz, de máis ou menos a mesma idade que tamén se está facendo de ouro gracias a unha idea orixinal, porque se o pensamos ben, os diarios levan facéndose centos de anos (¿quen non fixo un de pequena?). O que pasa é que estes tíos desenrolaron esta idea no momento adecuado e no sitio preciso. Deixo os enlaces de dúas noticias para que vexades algo máis do mundo dos blogs e como se pode triunfar con poucos anos;estes son os enlaces: http://www.elpais.com/articulo/nuevos/reyes/Internet/elpepusoc/20061203elpepisoc_2/Tes  e

http://www.lavozdegalicia.es/se_tecnologia/noticia.jsp?CAT=39072&TEXTO=100000112542 

 

 

Posted by vanem at 20:17:04 | Permalink | No Comments »

Saturday, December 2, 2006

Outra forma de aprender un idioma

Vamos con outro término que fai nada de tempo sonabame a chino ou outro idioma parecido: os podcasts. Como aparece no artículo que poño a continuación desta introducción, é un xeito de aprender un idioma cómoda e barata. Tan cómoda que cando vamos andando pola rúa podemos levar no mp3 o archivo e podemos aproveitar os momentos mortos do día para aprender. Unha forma polo menos orixinal, que se sae un pouco da norma pero que sirve para coñecer un idioma. Deixo o artigo completo para quen o queira ler:

Todos los idiomas en el bolsillo

Decenas de ‘podcasts’ revolucionan la enseñanza de las lenguas extranjeras con cursos digitales gratuitos o casi

“Bienvenidos a nuestro dormitorio. Hoy vamos a hacer un recorrido por nuestra casa y hablaros de las casas en España. ¿Cómo es nuestro dormitorio? Bastante pequeño: en nuestra habitación cabe una cama doble y dos mesillas. ¿Cuál es la diferencia entre una mesilla y una mesa? Una mesilla va al lado de la cama, y es donde pones un libro, una lámpara para leer y el despertador…”. Marina y Ben se alternan delante del micrófono. Están describiendo su piso y, a la vez, dando una clase de castellano a sus alumnos de nivel intermedio.

Marina Díez es madrileña y consultora, mientras Ben Curtis es de Londres, llegó a España hace ocho años y ha hecho labores de traducción. Ninguno de los dos es profesor de idiomas, sin embargo, en mayo de 2005 empezaron a ofrecer clases gratuitas de español en su página web de podcasts: www.notesfromspain.com. “Decidimos enseñar castellano partiendo de bases reales y de las conversaciones de nuestra vida cotidiana. Las clásicas lecciones de idiomas resultan a menudo ridículas, porque plantean situaciones muy falsas”, explica Ben. Notesfromspain cuenta ahora con unos 10.000 usuarios semanales repartidos por el mundo y su única fuente de ingresos procede de la venta de las transcripciones de clases y ejercicios (el precio no supera los cinco euros).

Pero, ¿qué es exactamente un podcast? Un archivo informático de sonido, normalmente, en formato MP3, que se puede descargar de Internet y grabar en el ordenador u otro dispositivo. La palabra la acuñó en 2004 el periodista Ben Hammersley, quien, en las páginas del diario británico The Guardian, mezcló los términos pod (una especie de contracción de la locución portable device, que significa reproductor portátil) y broadcasting (difusión). Nueve alumnos de la clase de español del instituto para adultos de Perth, en Australia, aprovechan las conversaciones de Ben y Marina para preparar una asignatura de Deporte y ocio. “De día trabajamos como ingenieros, abogados, profesores, incluso hay un marino jubilado entre nosotros… Pero de noche nos reunimos y vemos el telediario español y escuchamos podcasts. Para viajar, ver películas en castellano, disfrutar de las canciones de Shakira o comunicarnos con nuestros suegros”, cuentan.

Como ellos, también hay decenas de miles de usuarios que a diario se conectan con la página www.eslpod.com para aprender o mejorar su nivel de inglés. El podcast de English as a Second Language, creado hace poco más de un año por dos lingüistas de la Southern California University, es ahora un espacio gestionado por un equipo de profesores voluntarios, organizado en varios canales temáticos (actualidad, economía, vida cotidiana…) y apoyado por el Centro de Desarrollo de la Educación de la Universidad de California. También hay un apartado que ayuda a preparar el TOEFL, test de inglés como lengua extranjera necesario para acceder a universidades de Estados Unidos. Los cursos son gratuitos. Eslopd se financia con donaciones y ofreciendo servicios suplementarios de pago.

“Los podcasts juegan un papel cada vez más importante en la enseñanza de idiomas”. Ken Carroll no tiene dudas. Este catedrático de inglés afincado en Shanghai desde mediados de los noventa apostó por estas nuevas escuelas digitales de idiomas y decidió invertir sus más de 20 años de experiencia en enseñar chino mandarín a través de podcasts. En poco más de un año, www.chinesepod.com ha lanzado más de tres millones de clases. Hoy es uno de los sitios de podcasts más populares de la red, con unas 20.000 descargas al día, y posiblemente la academia de chino más frecuentada del mundo. Ofrece conversaciones gratis y programas personalizados con tutorías y seguimiento por correo electrónico a partir de 5 euros. “Son muy prácticas, se pueden escuchar en cualquier momento y, sobre todo, son más baratos. En un sistema de comunicación, el medio constituye el mensaje. El podcast es un nuevo tipo de medio al que corresponde otro mensaje o método, que se está forjando ahora. Serán el futuro de los idiomas”, concluye entusiasta

Los detractores de este sistema de enseñanza recuerdan que para aprender un idioma es necesario practicarlo y conversar con compañeros o nativos, como ha ocurrido siempre en las academias tradicionales. Sin embargo, estas mismas academias, incluso los grandes centros públicos, como el Goethe-Institut, han empezado a aprovechar canales de podcasts con finalidades didácticas.

Además de inglés, chino o español, se puede estudiar japonés, francés, alemán, italiano, árabe, hindi, e incluso lenguas nativas de África y América. No todos tienen a un amigo paciente con el que charlar en inglés o un profesor particular de suahili. Así que, si quiere y tiene un reproductor portátil de MP3, las clases pueden empezar mañana: mientras se va a trabajar en un vagón del metro o hace footing por la tarde.

 

Una torre de Babel digital

- Eslpod (www.eslpod.com) ofrece uno de los más completos y reconocidos cursos de inglés. Gratis, con servicios de pago.- Chino mandarín en www.chinesepod.com. Una semana de training gratuito, después se contratan clases y tutorías de un docente, a partir de 5 euros al mes.- En la web de la cadena de información Deutsche Welle (www.dw-world.de/dw) puede apuntarse gratis a un curso básico de la lengua de Goethe con explicación en español.- Aprender francés a partir del inglés. Canciones de Aznavour y juegos en www.frenchpodclass.com.- El sitio www.japanesepod101.com, para intentar aprender japonés.- Efectivo y popular es el podcast que enseña italiano www.learnitalianpod.com - Portugués brasileño en Brazilianportuguesepod.podomatic.com- Caravana del Sur (www.cult.gva.es) es un curso gratuito de árabe ofrecido por la Generalitat Valenciana. - Para iniciarse en el aprendizaje del ruso, www.rusominimo/blogspot.com/.- Hindi a partir de las películas de Bollywood en Cuttingchai.castpost.com/.- Las lenguas menos solicitadas también están representadas. Las suele alojar el directorio Podcast directory. Un ejemplo, el suahili:www.podcastdirectory.com/podcasts/18088.

Cuatro pasos para empezar

La gran mayoría de podcasts son funcionales y prácticos. Se puede iniciar un curso de la clásica Lesson Nº 1 siguiendo estos cuatro pasos:1. Ante todo, es recomendable enterarse de las condiciones de descarga y saber si las clases son gratuitas o de pago -que se suele realizar a través de tarjeta de crédito, como cuando se compra un billete de avión-. Hay que extremar los cuidados y comprobar las condiciones de seguridad de la página web.2. Para bajar un archivo de sonido (pongamos la primera clase) sólo hay que pinchar en el enlace correspondiente. El programa lo descargará en unos segundos en el reproductor MP3 disponible en su ordenador, que lo ejecutará de forma automática. Si tiene más de un reproductor, el archivo se descargará por defecto en las listas de iTunes o programa equivalente.3. Una vez bajado el archivo, se puede escuchar repetidas veces, mover de carpeta, borrar del disco duro al igual que cualquier otro documento.4. Lo más práctico de un podcast es que puede escucharse cuando más le apetezca. Así que, si lo desea, puede grabarlo en un lector portátil de música compatible con archivos MP3.

Posted by vanem at 15:51:44 | Permalink | No Comments »