Wednesday, November 29, 2006

Para rematar o día, unha noticia curiosa

Aquí o tedes, Feld I, dende fai máis de tres anos na terminal do aeroporto de Madrid, en Baraxas. Aí leva o home todo ese tempo vivindo do que lle dan e sendo casi un icono máis do aeroporto. ¿Víchedes a película de Tom Hanks, “La terminal”? Pois igual, pero neste caso a historia é real. O artigo non ten desperdicio, leedeo e xa diredes vos:

 

Feld nunca cogió aquel vuelo con destino a Los Ángeles (California). Sencillamente no pudo tomarlo y se quedó: un día, una semana, un mes, más de tres años… en la terminal l del aeropuerto de Madrid-Barajas. Por supuesto no responde al nombre de Víctor Navorski, ni le suena de nada, ni tiene el aspecto que tenía ese personaje de Tom Hanks en esa película de Steven Spielberg (La Terminal), pero su caso bien podría haber servido de inspiración para los guionistas de ese filme de 2004.No se ha probado su origen, y Feld no puede ser devuelto a ninguna parte. Primero Etiopía, luego India, Rusia, París, California,… Y primero también “emperador”, y luego “rey” y después “médico militar”, y “profesor”… y transeúnte… La vida de Feld es un misterio para todo el mundo. Quizá también para sí mismo. Capaz de conversar al menos en seis idiomas (español, inglés, francés, alemán, ruso y su lengua autóctona), que son la prueba de que es un ciudadano del mundo, hace años que apenas se mueve de un banco, al lado de la capilla de la terminal 1, en la zona de personal del aeropuerto madrileño.

“Deberías haber pedido audiencia. Por esta vez pase, pero la próxima vez procura hablar con el secretario”, dice señalando al vigilante que controla el paso a las oficinas de AENA en el aeropuerto, a escasos tres metros de su “banco-casa”. “Puedes coger una silla de color naranja que encontrarás detrás de ese panel, a la vuelta, y sentarte”, agregaba demostrando conocer todos los rincones de la terminal.

Hace unos días “Feld Charles I”, como él mismo escribe su nombre, en caligrafía perfecta y seguido de todos los supuestos cargos de su historia, de unos 50 años, continuaba sentado en “su banco” del aeropuerto, leyendo el New York Times. Sus ropas andrajosas, su piel aceituna, su pelo rizado y cano encrespado, como los de un genio en el momento de mayor efervescencia mental; sus pies casi descalzos y sucios, su hedor, sus ojos negros y profundos, su mirada lánguida, que parece perdonarle la vida al mundo… Feld seguía sintiéndose el rey de su palacio:

-Esto no es un aeropuerto, es un palacio popular y lo estamos mejorando cada día, asegura.

Este hombre que vive entre el delirio y la realidad, está convencido de su misión: el destino no quiso que fuese a California y lo dejó allí, en Barajas, para que cumpliera con su deber “de construir el Palacio Popular”. Y eso cree hacer.

Lo mejor del caso es que nadie ha podido convencerle nunca de lo contrario. Es conocido por todo el personal del aeropuerto: vigilantes, policías, personal de vuelo, camareros… Y todos aquellos que pasan por la cafetería de los empleados de Barajas, junto a la que se encuentra ese banco en el que él pasa los días (y las noches).

Ha pasado a formar parte del mobiliario para unos; a ser la única persona con la que pueden hablar otros a determinadas horas; a ser un quebradero de cabeza para los responsables del aeropuerto; a formar parte de las obras de caridad de otros muchos, aunque él nunca acepta dinero (ni un céntimo). “Yo le he visto tirar al suelo las monedas que a veces la gente le deja junto a su asiento”, comenta el vigilante del puesto de AENA, el mismo al que Feld señalaba como su secretario.

La historia pasada de Feld es indemostrable. No es ni cierta ni falsa. Nadie lo sabe. Alrededor de él se han creado todo tipo de leyendas: que si era un diplomático africano cuyo país entró en guerra estando en Madrid y perdió el rango que se le reconocía hasta entonces; que si es un emperador hindú, hijo de una conocida emperatriz de la India; que si tenía un reino en Etiopía, donde supuestamente nació… La policía no pudo encontrar entre las escasas pertenencias que acumula en su carrito ninguna documentación.

“Él dice que es etíope, pero la realidad es que no lo sabemos. Por eso, no podemos devolverlo a ningún país. No tenemos constancia de que ningún país lo reconozca como ciudadano después de nuestras investigaciones”, comenta el responsable de la comisaría del aeropuerto. “Y, como no incumple ninguna ley, ni molesta y esto es una zona pública, pues no podemos hacer nada con él, salvo poner al corriente a los servicios sociales”, explica el comisario.

Así que Feld no puede ser devuelto a “ninguna parte”. Y permanece allí porque quiere, porque prefiere ese sitio, “el más tranquilo de la terminal 1″, a ningún otro. “No podemos hacer nada. No hace nada malo. Simplemente estar. Lo único que hemos hecho es avisar al Samur Social para que lo atiendan”, comenta el portavoz de AENA del aeropuerto.

Los servicios sociales, según los datos de la directora general, Esperanza García, lo visitan una vez a la semana. “Todos los viernes por la tarde se traslada una unidad hasta allí y trabaja con él. Lo llevan haciendo desde hace más de un año. Hemos intentado derivarlo a los recursos normalizados para que tenga acceso a lo básico: comida, un lugar donde dormir, asistencia sanitaria… Pero no ha sido posible, porque no quiere irse de allí y nosotros no podemos obligarle”.

Así que, tal y como cree Feld, él se ha convertido en una especie de intocable, en toda una autoridad en el aeropuerto más importante de España. Justo allí donde él ha decidido construir su palacio y reinar. Su vida pasada sigue siendo un misterio para todos, y definitivamente guarda algunos (si no muchos) secretos.

-¿Qué echas de menos Feld? Sus ojos se cuajan de lágrimas, enmudece durante unos segundos tapándose la boca y, cuando retira la mano, sólo alcanza a decir: “This conversation is over” (“La conversación ha terminado”).

Posted by vanem at 19:00:59 | Permalink | No Comments »

Unha páxina interesante

 Unha páxina interesente  pareceme que é esta www.ewidi.com, unha especie de tablón de anuncios universal, para todo o mundo e no que ti podes deixar a túa petición ou incluso contactar coa persoa que buscas. Lede o artigo que non ten desperdicio. Por certo, sigo coas prácticas e traballando coa webquest, que o non poder quedar cos meus compañeiros, está dando máis traballo do que me parecía nun principio.

 Nace un tablón de anuncios universal

¿Qué hacen juntos un alemán, un croata y un español? Pues, con la ayuda de 50 voluntarios de muchos países, crear un nuevo buscador. Pero a diferencia de Google, esta herramienta está pensada para que la gente ponga sus anuncios y que otros se los respondan.

Presentado hace unos días, aunque lleva desde la primavera en pruebas, Ewidi permite que cualquiera ponga un mensaje. Hay actrices buscando su primer papel, un apurado empresario que busca técnicos en SAP para trabajar en Arabia Saudí o quienes preguntan por el horario de autobuses para subir al santuario de Covadonga. Todo se puede anunciar, vender o preguntar. Con un simple registro, cualquier usuario puede responder a los distintos mensajes. Aunque los diferentes anuncios aparecen por orden cronológico, el buscador ayuda a encontrarlos por tema o ubicación geográfica.

Otra de sus funcionalidades zambulle a Ewidi en lo que se viene llamando la Web 2.0. Tanto el que pone el anuncio como el que le responde pueden mantener una conversación en sucesivos mensajes, dándole a esta herramienta una interactividad que la diferencia de otros buscadores. Como ellos mismos dicen, «Ewidi se centra en las personas, no en la información».

La web nace con vocación de universalidad. Se puede elegir el idioma en el que se mostrará, pero lo más importante es que aparecen todos los mensajes de todos los países en el mismo sitio, ya sean procedentes de Tailandia, Quatar o España. Por otro lado, para evitar mensajes ilegales o comprometidos, al lado de cada uno de ellos aparece una casilla por la que un usuario puede denunciar su contenido. Los responsables del sitio se encargan de verificarlo y eliminarlo si fuera preciso. Ewidi nace gratuito y con ganas de ayudar.

Posted by vanem at 18:48:40 | Permalink | No Comments »

Ollo coas postais navideñas

Aviso para navegantes; nestas navidades moito coidadiño a postais como a que acabo de poñer no encabezamento, que en vez de “darnos a feliciade” o que poder ser é que nos metan un virus coma un mundo no noso ordenador. Este aviso foi difundido hoxe pola Asociación de Internautas. Como di a nota,” nesta ocasión, a ameaza é xeneralizada xa que o virus que se avecina pode poñer nun grave risco as  claves secretas de correos de Hotmail, Yahoo!, Gmail e AOL e, incluso, as de clientes de famosas compañías antivirus como Panda e Norton”. Para máis información podedes consultar a noticia en: http://www.lavozdegalicia.es/se_tecnologia/noticia.jsp?CAT=39072&TEXTO=100000112263 ou visitar a páxina web da Asociación de Internautas en http://seguridad.internautas.org/html/1/972.html

Posted by vanem at 18:39:11 | Permalink | No Comments »

Tuesday, November 28, 2006

Outras novas para pensar

Para uso de novas tecnoloxías, non todas con fins pacíficos, para que engañarnos, o que temos na foto, o James Bond, o axente secreto máis famoso do mundo. Avances técnicos das primeiras películas, dos cales nos ríamos porque parecían de ciencia ficción, agora usanse. Non fun a ver esta película pero supoño que haberá algo do que acabo de dicir. Pero fotos e pelis ás marxe, dúas novas que tamén teñen que ver coas TICS e que supoño que darán que facer a cabeza de máis de un:

coincidiredes comigo en que o avance de todo o que levamos dito é imparable. Esa categoría menor que se lle daba a todo o virtual, vai desaparecendo e agora ata a prestixiosa universidade de Columbia, organizadora dos Premios Pulitzer, recoñece a valía do periodismo dixital, co que llevai comendo terreno á información escrita.

  • O poder dos blogs; nesta outro artigo, en http://www.elpais.com/articulo/internet/poder/disuasion/blogs/elpeputec/20061128elpepunet_3/Tes, aparece un informe no cal ponse de manifesto a importancia desto que estamos facendo nos, un blog. Resulta que un producto que recibe as críticas dos consumidores nun blog, inmediatamente baixa a súa venta. Outra arma máis para nos, os consumidores, que desta forma podenos vacilar cando mercamos algo, pero podemos tomarnos a revancha a través do blog…

Para acabar, deixovos o USB de James Bond, para que vexades como se pode facer publicidade. Por certo, non é demasiado caro, creo que 45 euros.

Posted by vanem at 18:15:43 | Permalink | No Comments »

Un par de noticias para reflexionar

O do mundo virtual e o das novas tecnoloxías ésta cada vez maís de moda e non hai día onde non saia una noticia referidas as novas tecnoloxías. Entre onte e maís hoxe, deixovos unhas cantas e que cada quen pense o que queira, que para pensar e usar a cabeza somos xa grandes:

 

  • Nun xornal de onte, varios periódicos norteamericanos, comparando os datos dos dous últimos anos, notaban que a súa tirada impresa ía disminuindo, a par que aumentaba o número de visitas das edición dixitais. Non se refería a calquer periódico, senon o New York Times e o Washington Post, dous referentes dentro da prensa mundial. Nos propios medios non eran capaces de establecer cal sería a estratexia adecuada para non perder lectores do periódico de toda a vida e potenciar o medio dixital. O problema viña polo tema de xenerar publicidade, como se convence ao anunciante da rentabilidade do seu producto no mundo virtual. ¿Será o final do periódico? ¿Será extensible aos libros? Eu non sei como se pode solucionar o problema o que creo que deberían de facer, sobre todo os domingos, e non facer un periódico tan groso, que para lelo todo necesitas unas semán.
  • Tamén onte aparecía unha noticia certamente curiosa, que facía referencia ao uso das novas tecnoloxías en Educación Infantil e Educación Primaria, pero que nas seguintes etapas educativas, nada de nada. Co cal, a pregunta é obvia, ¿interesa desenrolar certas aptitudes nunha etapa, motivar aos alumnos cos novos medios, e despois na seguinte pasar as pautas tradicionais? Deixo o artigo para quen o queira ler:

La tecnología quiere crecer

Las escuelas aragonesas que iniciaron en primaria el uso de pizarras digitales se quejan del freno de esta herramienta en secundaria

CONCHA MONSERRAT - Zaragoza - 27/11/2006 Los primeros alumnos del proyecto de los pizarrines digitales, el programa de generalización de los tablet PC y pizarras digitales, con los que se educaron los niños de primaria de Ariño, un pueblo pequeño de Teruel, están ya en secundaria. Estos escolares no sólo se han integrado sin problemas en la etapa de secundaria, sino que su rendimiento escolar es alto. Pero cuando llegan a secundaria la herramienta es más convencional y los pizarrines de primaria tocan techo.

La primera generación formada con los pizarrines ha dado un salto y los alumnos han dejado a un lado, no sin contrariedad, un material pionero con el que aprendieron de otra forma. El uso de los tablet PC se ha mostrado idóneo para los cursos que fue ideado, pero ahí acaba su recorrido. Lo lamenta José Antonio Blesa, director del centro rural agrupado de Ariño Andorra y uno de los pioneros del proyecto que nació en el año 2003 en este centro, situado en las cuencas mineras turolenses.

Blesa lamenta el corte y se duele de que el esfuerzo no siga hacia arriba. Desde la Consejería de Educación la historia se justifica así: “Es un programa para un ciclo, con un desarrollo en la etapa de primaria y que ahora se extiende a otros centros de la comunidad”, explica Carmen Martínez Urtasun, directora general de Política Educativa. Blesa reconoce el esfuerzo de la consejería traducido en datos y cifras, pero lamenta este freno.

El sistema para utilizar los pizarrines es voluntario; son los centros, los que en vista de la excelente experiencia de Ariño, los que piden incorporarse al programa, lo hacen paulatinamente y cuando lo solicitan, el departamento de Educación envía todo el material para que los alumnos tengan su material informático. “Aprendieron a trabajar con él, escribían en él, era su cuaderno y su libro de Internet y el profesor debía buscar los materiales para las asignaturas; es un medio idóneo para la escuela rural”, enfatiza Blesa, “pero…”. El pero es el salto. La misma reticencia que tuvieron en principio los padres para que sus hijos cambiasen libreta y libros por tablet PC la han tenido ahora para que los dejen. En la secundaria hay otro sistema y aunque la experiencia nace con vocación de subir escaleras, el sistema de extensión es más complejo. Blesa habla de falta de formación del profesorado y la poca permanencia de los profesores en los centros rurales. “Del grupo de 13 que iniciamos la experiencia este curso, por concursos de traslado se han ido 10 y los nuevos que llegan deben habituarse al sistema y aprender. Quedamos pocos para formarles”.

Educación intenta paliar los tropezones que van apareciendo con la práctica. Hay 21 asesores para los programas tecnológicos. Desde Educación se ha impulsado la puesta en funcionamiento del Centro Aragonés de Tecnologías para la Educación, donde se coordinan los procesos de investigación y desarrollo de los usos educativos de las tecnologías.

Pero Blesa sigue viendo lagunas: “Falta formación previa desde la universidad sobre experiencias como la nuestra y formación para los profesores y tiempo”. El 100% de los centros públicos aragoneses de infantil a bachillerato tienen programas tecnológicos. Pero si su uso es del 80% y del 95% en infantil y primaria, baja al 50% en secundaria y bachillerato. La tecnología se resiste a crecer.

Posted by vanem at 17:57:23 | Permalink | No Comments »

Monday, November 27, 2006

Dúas citas para estes días

 Ando algo despistada co da webquest que non me dou aclarado e resulta que hoxe comezaron en Santiago unhas xornadas sobre o mundo dos blogs, concretamente no Centro Multimedia de Galicia, na rúa do Hórreo, 61. As charlas son hoxe, mañán, mércores e xoves dende as catro ata as oito do serán e a asistencia é gratuita. O estar de prácticas non me da tempo a ir porque saio do colexio á iso das cinco e dende Carballo ata Santiago con estes días lévame casi una hora. Para as despistadas coma  min podese ir no mes de decembro, nos días 11, 12, 13 e 14.

O obxectivo deste seminario é achegar o mundo dos blogs a través das experiencias de importantes blogueros galegos. Cómo crear un blog; o perfil do bloguero gallego; os blogs e o novo periodismo; ou os  blogs con temática fotográfica e de vídeo serán algunos dos temas que se tratarán.

O programa de hoxe é o seguinte:

Posted by vanem at 23:33:00 | Permalink | Comments (1) »

Está ben que a xente lea o meu blog

Para rematalo día non está mal acabar con algo de humor e adícolles esta viñeta de Forges a todos os que estades ultimando a vixa da ponte de decembro, que este ano me parece que non vai a traballar ninguén e estudiar non o sei. Para os que estades mirando combinacións de vuelos, axencias de viaxes e demais historias, mirade con quen viaxades.

Dous comentarios no meu blog acerca da noticia do mapa dos blogs. Teño que recoñecer que cando lin a noticia, igual non a lin de todo ou non a entendín demasiado ben. Sintoo, peronos comentarios queda aclarado todo. Ata mañán que por hoxe, entre o temporal, as prácticas e demais non podo co corpo. Abur.

Posted by vanem at 23:21:12 | Permalink | No Comments »

O mundo dos blogs en Galicia, que xa somos uns poucos, mentras sigo de prácticas

O mapa dos blogs de Galicia

¡Vaia día! Para ir ás prácticas case teño que coller unha lancha. Onte non puiden escribir nada porque non me iba a páxina e iso que probei ata en tres ordenadores distintos. Falando de probar, dicir que no colexio no que estou só un ordenador ten conexión a internet e está na secretaría, co cal o seu acceso limitase, básicamente, a tarefas administrativas, co cal a aplicación das TIC no desenrolo da aula é bastante limitado. Si que hai sala de informática (doce ordenadores) pero nalgúns non funciona o CD-Rom, polo cal as cousas aínda se complican máis. De todolos xeitos, o desenrolo das clases que vin ata o de agora non precisan de novas tecnoloxías porque seguese un sistema, chamemoslle tradicional, que non difiere moito do que usaban cando ía eu a escola.

Deixando un pouco de lado ese tema, do que xa irei contando, chamame a atención este mapa que poño para comezar a entrada deste día. É un mapa de Galicia onde aparecen sinalados os blogs operativos da nosa comunidade autónoma; está na seguinte páxina, http://www.lantania.com/mapa/mapa.php, e volve a aparecer de manifesto como van relacionados os temas das novas tecnoloxías e a economía. Si nos fíxamos, vemos que a meirande parte das bitácoras concentranse na zona litoral no eixo que vai dende Ferrol ata Vigo. Botadalle unha ollada a ver si aparecedes vos…

Posted by vanem at 14:13:53 | Permalink | Comments (3)

Wednesday, November 22, 2006

CRISIS EN LINUX OU QUE

El consejero delegado de Microsoft afirma que distribuidores de Linux que no han firmado con su compañía un acuerdo sobre la propiedad intelectual podrían ser demandados- REUTERS

Xa é a segunda vez que poño a este home; creo que me cae mal pero non sei por qué. Paso a noticia, na que Steve Ballmer, Gran Xefe de Microsoft, anda á gresca co principal sistema operativo de caracter libre e gratuito, Linux. Lede e cada quen saque as súas propias conclusións:

Microsoft asegura que tiene patentada parte de la tecnología que utilizan los sistemas operativos de código abierto Linux. La semana pasada, el gigante del software firmó un acuerdo con Novell que garantiza a esta compañía que no será demandada por este motivo, pero otras podrían acabar en los tribunales.

Steve Ballmer, consejero delegado de Microsoft, ha advertido ya a los usuarios de distribuciones de Linux distintas a la de Novell (Suse Linux) con posibles demandas. La perspectiva de una batalla legal contra Microsoft, experto en estas lides, podría incitar a los usuarios de Linux a pasarse a Suse, restando así usuarios al líder del sector, Red Hat, que no tiene un acuerdo similar con Microsoft.

Para evitar que el temor a una demanda afecte a quienes producen software libre hay expertos que se han puesto a trabajar sobre el contrato que rige el uso de estos programas, la Licencia Pública General (General Public License o GPL).

Su objetivo es introducir en ella una cláusula que extienda la garantía dada a Novell al resto de sistemas Linux. “No sería difícil llegar a un acuerdo al respecto con la comunidad”, afirma el profesor de la facultad de Derecho de Columbia Eban Moglen, fundador del Centro Legal para la Libertad del Software.

Red Hat, en la Bolsa de Nueva York

El fabricante líder de sistemas operativos libres, Red Hat, ha anunciado por otra parte que ha solicitado empezar a cotizar en la Bolsa de Nueva York, tras varios años figurando como uno de los valores del índice tecnológico Nasdaq. ?Creemos que cotizar en la Bolsa de Nueva York aumentará la visibilidad de Red Hat entre sus inversores, reduciendo la volatilidad de las cotizaciones y ofreciendo un precio mas eficiente?, ha declarado Charlie Peters, director financiero de Red Hat.

Posted by vanem at 19:18:59 | Permalink | No Comments »
INICIO DO PROGRAMA DE FORMACION 2006-2007
27 novembro
O programa de formación 2006-2007 comenza hoxe cunhas xornadas sobre a Blogosfera.

Nesta primeira sesión “A BLOGOSFERA: PRIMEIROS PASOS” contaremos coa presenza de Pedro Silva, “Opaco” e Berto Yáñez
A sesión pode seguirse en directo a través da web doCMG
Máis información: 981545062 formacion@centromultimedia.net

« Older Entries