AS TIC E OUTRAS COUSAS

A finais de agosto casáronse a miña amiga Gema e máis o seu mozo de toda a vida , Fabián. Nun día de sol, que caían os páxaros dos postes da luz, a boda foi emotiva (moitos choros tanto na ceremonia coma no banquete), festiva (algúns dos amigos de Fabián eran do máis coñeros) e festeira ( estivemos bailando na de Elías ata ás dúas da mañán).

Polo verán andiven desconectada do mundanal ruido e o meu mozo, non tivo mellor idea para "evadirse" que ir de vacacións para Brasil. Como todo o mundo sabe, Brasil máis que un país é un continente e nós estivemos no Estado das Lagoas, nun pequno pobo chamado Maragogi. Alí, un amigo noso, Alberto, xunto con outros dous socios, montou un hotel resort espectacular (máis información nesta web, http://www.miramarmaragogiresort.com/). Estivemos oito días a corpo de reis e deunos tempo a visitar lugares e parias espectaculares. Esta foto sacámola na cidade de Olinda, unha fermosa cidade constuida polos portugueses alá polo século XVI. Situada nun alto, dende ela podese ver a cidade de Recife, unha das maís perigosas do mundo.

Hola a tod@s! Era hora de que puidera escribir algo no meu blog outra vez. Ultimamente cada vez que quero poñer algo non son capaz porque a páxina de blog.com non me deixa, non entendo a razón, incluso probei desde outro ordenador distinto ó meu e tampouco mo permitía. Tarda moitísimo en abrir, bueno en realidade non abre, e ó final acabo perdendo a paciencia. Xa sabedes, o mundo dos ordenadores é así!! Esta vez si funcionou, xa era hora.

Así que sigo aquí, non desaparecín. Tampouco é que teña moito que contar, pero aproveito para dar señales de vida. Saludos.

Rematei con todo; unha parte ben, a carreira de Maxisterio, que despois dun ano durísimo, fun capaz de rematala con todo aprobado.Costoume, pero fun quen de sacar todas as asignaturas (18) nun mesmo ano e ter deste xeito dúas carreiras. Non tiven tanta sorte nunhas oposicións que olían a podrido dende o primeira momento. Teño que recoñecer que apenas se tivera tempo para preparalas, pero todo o proceso que houbo ata as notas definitivas pareciume dunha república bananera.

Despois de todo este "speech", que pasa coa foto? Bueno, pois tras estar casi un ano sen saír e sen poder disfrutar, funme a Brasil, a un pobo perdido en medio de ningures, Maragogi. Alí desconectei de todo o mundanal ruido e puiden visitar auténticoas paraísos, como a Ilha da Croa. Sobran máis comentarios 

Vaia día que temos hoxe en Galicia, tantos días de celebración, que non sei por cal comezar. Para nós o maís salientable é o das Letras Galegas, que ademais permitenos ter catro días libres, sen clase e de descanso para quen queira. A celebración deste ano vai para a poetisa María Mariño, que teño que recoñecer que non me sonaba de moito. Cada ano sonanme menos os escritores.

Tamén é o día mundial de Internet, o que me leva a preguntarme si hai algo ao que non se lle adique o día de. Tanto nas teles coma nos periódicos levan todo o día dando datos e falando da incidencia de internet e a súa implantación no noso país

Para rematar seguimos co asco das eleccións, si lles facmos caso na miña parroquia creo que van a poñer unha parada do AVE, unha terminal de aeroporto e un complexo hospitalario. Todo iso, sempre acompañado duns vasos de viño, empanada e demaís viandas Que carallada!!!!

Xa non me lembro da última vez que escribin no meu blog; varios amigos dixeronme si me pasara algo para levar tanto tempo sen escribir-. Teño que dicir que non me pasou nada, que o único problema que tiven foi a cantidade de traballo quefixen neste tempo. Explícome: as prácticas no colexio, os traballos de varias asignaturas e por último estudiar. Se engadimos a todas estas cousas a "pouca gasolina" que queda a estas alturas de curso, o resultado é claro:pouco tempo para investir no blog.

Volvo a carga con esta notica que está sacada da edición dixital da Voz de Galicia. Algo xa vira no medio impreso e poñoa aquí.Interrogantes: ¿abrese a tela á carta? ¿rematou a lei do share? ¿que opinades vos?  

PROGRAMACIÓN A LA CARTA

Pocas personas pueden presumir de haber revolucionado el mundo de Internet como los escandinavos Janus Friis y Nikras Zeenstrom. Creadores del primer portal de intercambio de música, Kaaza, y del primer servicio gratuito de telefonía en la Red, Skype, la última invención de estos anarquistas pretende liberar a los internautas de la peor de las esclavitudes tecnológicas: la de la televisión. Para ello los dos empresarios lanzarán a finales de mayo la primera plataforma televisiva en la red capaz de retransmitir en directo, y gratis, más de 150 canales internacionales. «Siempre tienes que tener muy claro qué es lo que la gente necesita -aseguraba hace unos meses Friis a la revista Time-. Nosotros observamos que los usuarios no querían desconectarse de su ordenador para acceder a sus programas favoritos». Dicho y hecho. Dos años de trabajo, seis meses de pruebas y casi 60 ingenieros de alto nivel -todos ellos procedentes de empresas como Apple o Firefox- conseguían por fin obrar el milagro de Joost, nombre del portal. Aunque la idea de terminar con la caja tonta no es una novedad, otros como Microsoft llevan años invirtiendo tiempo y dinero para reinventar la televisión. Sólo Joost parece haber dado con la fórmula adecuada en el difícil empeño de movernos del sofá a la silla. Entre las principales ventajas que diferencian a la nueva televisión se encuentran su concepto minimalista, con un diseño que permite acceder a los canales con apenas un solo clic; lejos de portales como Youtube, el material emitido corresponde a cadenas de la talla de Warner Bross o Nacional Geographic; pero, sobre todo, la distingue el hecho de que sea un servicio gratuito que permite a los usuarios disfrutar de cientos de canales con tan sólo tres minutos de anuncios por cada hora de emisión

Vaia día de cans! Acabo de chegar de Santiago e non parou de chover en todo o camiño. Menos mal que estamos en primavera que si non... Seguro que algúns e algunhas despois do final de inverno que tiveramos xa gardara a roupa de inverno. Creo que é o momento de collela.

Estes días estou vendo unha serie de películas e de documentais sobre a situación de África e realmente estou espantada. Non é que non soubese o que sucede por eses países, maís que nada por que o meu pai xa leva uns cantos anos traballando polo mundo adiante e algo nos conta na casa. Pero é que despois de ver "La pesadilla de Darwin"," El jardinero fiel"e "Diamantes de sangre", hai unha serie de valores e cuestións do "noso mundo" que merecen unha reflexión.

Polos países desenvolvidos, a noticia tecnolóxica destes días é a creación dunha nova enciclopedia on-lin, virtual ou como lle queirades chamar. Xa vedes no dibuxo como se chama e o seu enderezo é o seguinte: en.citizendium.org. Parte coa base da famosa wikipedia e de feito é dun dos seus creadores pero pretende ter outro control. Xa contardes que vos parece